เวลาเราพูดถึงการไปโบสถ์ เราจะเน้นอย่างน้อย 2 เรื่องที่พลาดไม่ได้คือการร่วมพิธีมหาสนิท และฟังคำเทศนา
 |
| The Last Supper (อาหารค่ำมื้อสุดท้าย) ผลงานของ ลีโอนาร์โด ดา วินชี ภาพสีปูนเปียกที่ผนังโบสถ์ซานตา มาเรีย เดลเล กราซี (Basilica di Santa Maria delle Grazie) เมืองมิลาน ประเทศอิตาลี |
ในการประชุมของคริสตจักรสมัยแรก การหักขนมปังเป็นสิ่งสำคัญที่ทำอย่างสม่ำเสมอ เป็นส่วนหนึ่งของการนมัสการ ไม่ใช่แค่ส่วนเสริม (ลองดูเวลาที่เราให้ในปัจจุบันว่ามากน้อยแค่ไหน) ส่วนการเทศนาเป็นสิ่งที่เข้าใจได้อยู่แล้ว 2 เรื่องนี้ทำกันเรื่อยมาตั้งแต่สมัยอัครทูตจนถึงปัจจุบัน
ศตวรรษแรกของคริสตจักรสมัยแรก มี 2 คำที่คู่กันเวลาพูดถึงการประชุมคริสตจักรคือ The Table of the Lord (โต๊ะแห่งมหาสนิทคือการร่วมพิธีมหาสนิท) และ The Word (พระวจนะคือการฟังคำเทศนา) ต่อมาในศตวรรษที่ 4 มีการวางรูปแบบในลักษณะธรรมเนียมการนมัสการ (Liturgy) 2 เรื่องในการประชุม คือ พิธีการของห้องชั้นบน (Liturgy of the Upper Room หรือ Liturgy of the Sacrament) และพิธีการด้านพระวจนะ (Liturgy of the Word)
กิจการของอัครทูต 2:42 เขาทั้งหลายอุทิศตัวเพื่อฟังคำสอนของบรรดาอัครทูตและร่วมสามัคคีธรรม รวมทั้งหักขนมปังและอธิษฐาน
การเทศนา "เป็นประกาศพระวจนะด้วยคำพูด" และพิธีมหาสนิท "เป็นประกาศพระกิตติคุณด้วยการกระทำ" โดยใช้ขนมปังไร้เชื้อและน้ำองุ่นที่เป็นสัญลักษณ์ การนมัสการด้วยเสียงเพลงสมัยก่อนถูกใช้เพื่อเป็นการสนับสนุนสิ่งสำคัญ 2 เรื่องนี้
ขณะที่การเทศนาพระวจนะต้องอาศัยบางคนที่ถูกฝึกทั้งพระวจนะและชีวิตเพื่อใช้พระวจนะอภิบาลดูแลพี่น้อง พิธีมหาสนิทก็อาศัยผู้ใหญ่ที่เข้าใจพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์อย่างลึกซึ้ง ไม่ใช่ใครก็ได้เทศนาและไม่ใช่ใครก็ได้ทำพิธีมหาสนิท ทั้ง 2 บทบาทนี้นำที่ประชุมให้ระลึกถึงพระคุณพระเยซูที่มีต่อเราทั้งสิ้น
ผู้กล่าวพระวจนะ กล่าวด้วยคำพูด การประพฤติที่เป็นแบบอย่าง
1 ทิโมธี 4:16 จงเอาใจใส่ทั้งตัวท่านและคำสอนของท่าน จงประพฤติสิ่งเหล่านี้อยู่เสมอ เพราะเมื่อทำอย่างนี้แล้ว ท่านจะสามารถช่วยทั้งตัวท่าน และทุกคนที่ฟังท่านให้รอดได้
ผู้นำมหาสนิท นำด้วยใจที่ให้พี่น้องระลึกถึงการไถ่ ความทุกข์ยาก และรอคอยอย่างมีความหวังด้วยความชื่นชมยินดี
1 เปโตร 4:12-13 ท่านที่รักทั้งหลาย อย่าแปลกใจกับความทุกข์ยากแสนสาหัสที่กำลังเกิดขึ้นกับพวกท่าน เพื่อทดสอบพวกท่านนั้น ราวกับว่าสิ่งประหลาดเกิดกับพวกท่าน แต่จงชื่นชมยินดีเสมอ ที่ได้มีส่วนร่วมในความทุกข์ยากของพระคริสต์ เพื่อว่าเมื่อพระสิริของพระองค์ปรากฏ พวกท่านก็จะชื่นชมยินดีจนเนื้อเต้น
ในมุมปฏิบัติ คริสตจักรมักมีระเบียบสำหรับผู้เทศนา และผู้นำพิธีมหาสนิท บทบาททั้งสองจึงสำคัญพราะช่วยให้คริสตจักรระลึกถึงการไถ่บาปของพระเยซูคริสต์ ชีวิตที่เติบโตในพระวจนะ และการรับใช้ตามพระมหาบัญชา หากขาดอย่างใดอย่างหนึ่ง การนมัสการวันอาทิตย์อาจไม่ครบถ้วนตามแบบพระคัมภีร์
ผู้เทศน์และผู้ประกอบพิธีมหาสนิทพึงระลึกและรู้สึกเป็นสิทธิพิเศษว่าท่านได้ทำสิ่งที่มีความสำคัญคือการเชื่อมโยงประเพณีวัฒนธรรมที่มีความหมายอย่างต่อเนื่องตลอดประวัติศาสตร์คริสตจักร
หมายเหตุ...
ประเด็นพิธีมหาสนิทอาจมีรายละเอียดที่อาจเป็นที่ถกเถียงบ้าง อย่าลืมว่าเราทำพิธีนี้เพื่อเป็นการระลึกถึงการไถ่บาปของพระเยซูซึ่งเป็นหัวใจสำคัญ พิธีนี้สำหรับโปรเตสแตนต์จะเป็นการใช้สัญลักษณ์แทนเพื่อสะท้อนความหมาย คือขนมปังและน้ำองุ่น ตามประเพณีนิยมจะใช้ขนมปังไร้เชื้อ (Unleavened bread) เท่าที่หาได้ ไม่ใช่จำเป็นต้องเป็นขนมปังไร้เชื้อของอิสราเอล (มัสซา Matzah / מַצָּה) ส่วนน้ำองุ่นสำหรับประเพณีไทยก็ใช้น้ำผลไม้สีองุ่นม่วง ไม่ใช้เหล้าไวน์
ส่วนเรื่องความถี่ต้องดูตามความเหมาะสมของระเบียบคริสตจักร สัญลักษณ์ตามประเพณีไม่ได้กำหนดเป็นคำสั่งว่าบ่อยแค่ไหน แต่ส่วนตัวคิดว่าการระลึกถึงการไถ่ของพระเยซูบ่อย ๆ หากทำอย่างเหมาะสมก็เป็นประโยชน์ต่อความมั่นคงในความเชื่อ
อ้างอิง
Peterson, David. (1992). Engaging with God: A Biblical Theology of Worship. IL: InterVersity Press.
Raymond, Abba. (1966). Principles of Christian Worship. UK: Oxford University Press.
Tan, Sooi Ling. (2018). Lecture in Christian Worship: Biblical and Contextual Perspectives, Doctor of Ministry, AGST Alliance & BBS.
ความคิดเห็น