อาทิตย์ทางตาล หรือ Palm Sunday ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเป็นวันที่พระเยซูทรงเสด็จเข้าสู่เยรูซาเล็มเหมือนอย่างกษัตริย์ผู้พิชิต การที่พระองค์ทรงขี่บนหลังลูกลา ให้ความหมายเชิงสัญลักษณ์ว่าทรงปกครองด้วยความสงบสุข เหตุการณ์นี้มีบันทึกในพระกิตติคุณทั้งสี่ฉบับคือในมัทธิว 21:1–11, มาระโก 11:1–11, ลูกา 19:28, และยอห์น 12:12–19
ในมัทธิวบรรยายเพิ่มว่ามีลา 2 ตัว คือแม่ลาและลูกลา แต่ส่วนใหญ่จะระบุว่าพระองค์ทรงลูกลา เหมือนดังคำพยากรณ์ในพระธรรมเศคาริยาห์ที่มีการเขียนถึงกษัตริย์ของศิโยนจะทรงลา และขยายความว่าเป็นลูกลา ซึ่งเป็นการเสด็จอย่างปกติของกษัตริย์อิสราเอลผู้ปกครองในยามสงบสุข
เศคาริยาห์ 9:9 ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย จงร่าเริงอย่างยิ่งเถิด โอ บุตรีแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย จงโห่ร้อง นี่แน่ะ กษัตริย์ของเธอเสด็จมาหาเธอ ทรงความยุติธรรมและความรอด พระองค์ทรงอ่อนสุภาพและทรงลา ทรงลูกลา
การที่เราเรียกว่า “ทางตาล” เพราะเหตุการณ์ในวันนั้นประชาชนต้อนรับพระองค์ด้วยการปูเส้นทางด้วยเสื้อผ้า โบกใบปาล์มไปมา (ใบตาล) วางใบปาล์มบนถนนทางเดินเพื่อให้พระเยซูทรงขี่ลาเดินผ่านเข้ามายังประตูเข้าสู่กรุงเยรูซาเล็ม
 |
| ประตูนี้ถูกสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6–7 บนซากประตูโบราณของพระวิหารที่สองในตำแหน่งเดิมที่พระเยซูเสด็จเข้ามายังเยรูซาเล็ม แต่ถูกปิดผนึกโดยสุลต่านสุไลมานในปี ค.ศ.1541 เพื่อป้องกันการใช้เป็นทางเข้าสำหรับการพิชิตเมืองตามคำพยากรณ์ทางศาสนา |
ประตูที่พระเยซูเสด็จเข้ามา ปัจจุบันมีหลายชื่อ เช่น ประตูตะวันออก (The Eastern Gate) ประตูทองคำ (The Golden Gate) และประตูแห่งพระเมตตา (The Gate of Mercy) ประตูดังกล่าวมีการเปิดและก่อหินปิดตายหลายช่วงตลอด 1,000 ปี เพื่อป้องกันความวุ่นวายของฝ่ายที่อ้างว่าตนเองเป็นผู้นำที่แท้จริงที่เข้าประตูเดียวกันกับพระเยซูหรือแม้แต่การกล่าวอ้างว่าผู้เสด็จเข้าประตูนี้คือพระเมสสิยาห์
อย่างไรก็ตามเมื่อพระเยซูเสด็จเข้ามาแล้ว ทรงไปยังพระวิหาร เมื่อทอดพระเนตรจนทั่ว ตอนเย็นวันนั้นก็ทรงเสด็จออกจากกรุงเยรูซาเล็มไปยังหมู่บ้านเบธานีกับสาวก 12 คน
มาระโก 11:11 แล้วพระเยซูเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มและเข้าไปในบริเวณพระวิหาร เมื่อทอดพระเนตรทุกสิ่งจนทั่วแล้ว เวลาก็จวนค่ำ จึงเสด็จออกไปยังหมู่บ้านเบธานีกับสาวกสิบสองคนนั้น
 |
| วันอาทิตย์ทางตาล หลายคริสตจักรจะนำใบปาล์มต่าง ๆ มาโบกช่วงนมัสการ |
ประเด็นสำคัญของอาทิตย์ทางตาล คือวันนี้เป็นวันที่พระเยซูเสด็จมาอย่างผู้พิชิตเพื่อพระองค์จะทรงยอมสิ้นพระชนม์ไถ่บาปเราบนไม้กางเขนในสัปดาห์ต่อมาในวันศุกร์ประเสริฐ (Good Friday) และฟื้นคืนพระชนม์ในวันที่สามคือวันอีสเตอร์ (Easter Sunday) วันอาทิตย์ที่คริสเตียนจะเฉลิมฉลองกันเป็นประจำ
 |
| ขี้เถ้าจะถูกใช้ทำสัญลักษณ์กางเขนและโรยที่ศีรษะในวันพุธรับเถ้า |
ตามธรรมเนียมของคริสตจักรสากล ส่วนหนึ่งของใบปาล์มที่นำมาโบกในวันอาทิตย์ใบตาลจะนำไปเก็บไว้ และเมื่อถึงเทศกาลอีสเตอร์ในปีถัดไป ใบปาล์มจะถูกนำไปเผาเพื่อเป็นเถ้าดำ เพื่อนำไปใช้ในวันพุธรับเถ้า วันเริ่มต้น 40 วันแห่งการอดอาหารในเทศกาลมหาพรต โดยศิษยาภิบาลจะนำเถ้าใบตาลมาทาที่หน้าผากของสมาชิกเป็นรูปกางเขน และโรยที่ศีรษะเล็กน้อยเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าเราทั้งหลายมาจากผงคลีดิน สุดท้ายก็จะกลับเป็นผงคลีดิน
ปฐมกาล 3:19 ...เพราะเจ้าถูกนำมาจากดิน และเพราะเจ้าเป็นผงคลีดิน และเจ้าจะกลับเป็นผงคลีดินดังเดิม
วันอาทิตย์ทางตาลเป็นเหตุการณ์หนึ่งที่สำคัญในสัปดาห์ศักดิ์หรือเทศกาลมหาพรต (Lent) ที่นำใจเราไปสู่วันอีสเตอร์ซึ่งทั้งหมดมีความหมายมากสำหรับคริสเตียนทุกคณะนิกายในคริสตจักรสากล
ความคิดเห็น